دلم را زیر باران میگیرم .تا بار دیگر قصه ی هم سرایی از نو زاده شود.

کاکایی هایی که جفتی پرواز میکنندو به سینه ی طوفان میزنند . مرا به یاد خودم میاندازندبه یاد تو و به یاد تمام کسانی که گستاخانه به سینه ی طوفان زدند.

موج ها را دوست دارم ، طوفان را نیز .که یاغی اند معترض اند.....

آه دلم دلم ....دلم.....که اکنون زیر بارانی ،رهسپار نگاهم میکنمت تا بر پیشانی ابر پریشان بوسه زنی....

تا در آغوشش گیری.....